สวัสดีค่ะ เพื่อน พี่ น้อง สมาชิกของ exteenblog

ชื่อ ออย นะคะ ตอนนี้เรียนก็เกือบจบแล้วหละ เหลือติดอีกตัวนึง งานเรียกสัมภาษณ์ก็ไปทำไม่ได้ ก็มันยังต้องลงซัมเมอร์อีกตัวนึง เดือนกว่าๆนู่นแหละถึงจะได้เริ่มหางานจริงๆจังๆซะที(เครียดสุดๆ) ช่วงนี้ที่อยู่ว่างๆ(ว่างจัดๆมากเลย) ก็ตะลอนๆเที่ยวนู่นนี่ ไม่ได้ไปไหนไกลหรอก แบบว่าไม่มีตังค์อะนะ อิอิ ตอนอยู่บ้านไม่มีไรทำเหงาๆเซ็งๆก็เล่นเน็ตนี่แหละ เล่นมากก็เบื่อ จิ้มเปิดเวปนู้นเวปนี้ไม่มีไรแปลกๆ ตอนนี้ก็เลยเริ่มๆจะเขียนนู่นนี่ลงblog ให้คนอื่นมาอ่าน เวลามีคนเข้ามาคอมเม้นท์ทีก็ดีอะ แบบว่ามีคนมาสนใจผลงานของเราด้วย(ถึงบางทีจะหยิบยืมจากเวปหรือหนังสือมาบ้าง) ตอนนี้ที่เขียนเองก็เอาลงเป็นตัวเทสไปแล้ว 1 เรื่อง คือ"สายน้ำ ไม่ไหลย้อนกลับ" ก็ยังเขียนไม่ค่อยดีเท่าไหร่อะนะแต่มันก็มาจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ก็เลยเขียนมันเรื่อยๆตามความรู้สึกของตัวเอง ถ้าอ่านกันแล้วรู้สึกยังไงบ้างก็ช่วยๆบอกกันหน่อยนะคะ ดีไม่ดียังออยรับฟังทุกคอมเม้นท์ค่ะ

~~สายน้ำ ไม่ไหลย้อนกลับ~~

มีคนบอกว่า เราไม่สามารถกลับไปเปลี่ยนแปลงอดีตที่ผิดพลาดได้เหมือนกับสายน้ำที่ไม่เคยไหลย้อนกลับไป ณ ที่ที่มันจากมา

สายน้ำ :
นำพาชายหญิงคู่หนึ่งให้มาพบกัน
สายน้ำ :
กำลังไหลไปเรื่อยๆในขณะที่พวกเขาใช้ชีวิตผ่านช่วงวัยเด็กสู่ความเป็นผู้ใหญ่ด้วยกันมา เป็นเวลาหลายปี
สายน้ำ :
เย็นชื่นฉ่ำใจในขณะที่พวกเขาพบเจอเรื่องดีๆความสุขในชีวิต
สายน้ำ :
ไหลเชี่ยวกราดเหมือนล่องแก่งระดับ5-6ไม่มีผิด ในขณะที่ต้องพบเจอกับความทุกข์ใจอันแสนสาหัส
สายน้ำ :
ยังไม่อาจทำให้ทั้งคู่แยกจากกัน แม้เรือของทั้งคู่อาจโคลงไปบ้าง แต่พวกเขาก็ช่วยกันฝ่าวิกฤติต่างๆด้วยกันได้เสมอ

จากความรัก ดำเนินต่อเนื่องมาเป็นความผูกพัน
จากคนสองคนแต่เหมือนมีหัวใจดวงเดียวกัน
ทั้งสองคิดว่าจะไม่มีสิ่งใดจะแยกพวกเขาออกจากกันได้แล้ว

แต่สายน้ำยังไหลต่อไป ผ่านเกาะแก่งมากมาย
จากสายน้ำสายเดียวต้องแยกออกเป็นสองสาย
เขาทั้งคู่เริ่มมีความคิดเห็นต่างกัน และตกลงใจแยกจากกัน เพื่อสำรวจเส้นทางที่ตนต้องการ
ฝ่ายหญิงไปทางซ้าย ฝ่ายชายไปทางขวา

ต่างคนต่างตื่นเต้นกับผู้คน และสิ่งต่างๆที่แปลกตารอบตัว
จนลืมมองไปว่า สายน้ำได้พาพวกเขามาไกลจากทางแยกมากแล้ว

พวกเขาเริ่มรู้สึกเหงาที่ต้องเดินทางคนเดียว และรู้สึกผิดในการตัดสินใจ
แต่กว่าจะรู้ตัวก็สายไปแล้ว พวกเขาจะกลับไปได้ยังไง
พวกเขาไม่มีแรงพอที่จะฝืนกระแสน้ำอันเชี่ยวกราดนี้กลับไปยังจุดทางแยกได้หรอก!!!

ตอนนี้พวกเขาต้องเดินทางเพียงลำพัง
ถึงต่างคนอาจจะพบเจอเพื่อนใหม่ๆมาร่วมเดินทางด้วยแล้ว
ในใจลึกๆของพวกเขาก็ยังนึกถึงกันอยู่เสมอเพราะความรักที่เคยมีให้กันและความผูกพันที่มีต่อกันมานาน

แต่จะให้ทำยังไงได้ ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไปข้างหน้าพร้อมกับสายน้ำ
พวกเขาได้แต่หวังว่าซักวันสายน้ำที่ไม่ไหลย้อนกลับทั้งสองสายนี้ จะไหลมาบรรจบกันเพื่อให้เขาทั้งสองได้กลับมาพบกันอีก

แต่ก็ไม่รู้ว่าระยะทางจะไกลแค่ไหน จะต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไหร่
หรือสายน้ำสองสายจะแยกย่อยไปเรื่อยๆจนพวกเขาไม่สามารถจะกลับมาเจอกันได้อีกต่อไป

By : oHo_CluB